Geloof ons: deze hyperactieve Australische psychrockers live zien, is een kosmische ervaring die je altijd zal bijblijven. Van de twee drummers die ongelooflijk strak samenspelen tot de nooit inzakkende energie en genialiteit van mad scientist Stu Mackenzie. In hun tienjarige bestaan brachten ze al vijftien albums, twee EP’s en vier live-albums uit die een breed spectrum aan genres beslaan: van garagerock tot jazz-fusion, en van thrash metal tot folk tot progressieve rock. Bijzijn is meemaken, wij weten zeker dat je zwetend uit de moshpit komt en niet meer dezelfde persoon zult zijn.

Het Middellandse Zeegebied bruist van culturen die nog ondervertegenwoordigd zijn binnen de mainstream, waaronder muziekstijlen die eeuwenlang onveranderd zijn gebleven. Marina Satti heeft de bijzondere gave deze te integreren in een modern, opzwepend popgeluid. Van meerstemmige traditionele Griekse zang tot Midden-Oosterse invloeden, Satti is van alle markten thuis. Haar eigen achtergrond was hierbij een belangrijk katalysator: ze is geboren op Kreta uit Grieks-Soedanese ouders met een grote voorliefde voor jazz.

De Oegandese muzikant Otim Alpha was huwelijksceremonieleider in zijn geboortestad Gulu City. Otim Alpha is een meester van de adungu en de nganga: twee Oegandese instrumenten die een opvallende gelijkenis met de harp tonen. Als een van de schaarse muzikanten opgegroeid met de folktradities van Acholi herinterpreteert hij de lokale bruiloftsmuziek met digitale tools op de computer. Bijna twee decennia later hebben Otim Alpha’s baanbrekende concepten een opwindende nieuwe stroming geïnspireerd: explosieve, mega aanstekelijke polyritmische symbioses van elektronische dansmuziek en traditionele instrumentatie.

Het voelt nog niet zo gek lang geleden dat S10 te boeken stond als een veelbelovend jong hiphoptalent die op expliciete wijze haar psychische worstelingen heeft leren openbaren. Tijdens Noorderslag aanschouwden we een Stien den Hollander die tot volledige wasdom was gekomen: een artiest die stijlen, begrippen en conventies met het grootste gemak overstijgt. Inderdaad, de meest indringende, ontzagwekkende show van Best Kept Secret zou zomaar kunnen komen van een meisje uit Hoorn.

Op de tweede langspeler The Big Exercise ontpopt The Homesick zich als grote vernieuwer binnen het post-punkgenre. Het is geen boos-op-de-wereld plaat geworden, maar eentje die speels het midden bewaart en verwonderd over de vlaktes tuurt. Barokke elementen als klarinet en klavier diepen de scherp-afgemeten tuimelpartijen spannend uit: alsof Brian Wilson, Can, Silver Apples en Stereolab samen op een veranda aan het IJsselmeer bivakkeren. Sub Pop zag het en wist het; deze band is van zeldzaam grote klasse. Zodoende werd The Homesick de eerste Nederlandse band op het legendarische indielabel.

Voor iedere andere artiest zou het een formaliteit zijn om het Guinness Book Of World Records halen met de eerste plaat die vollédig bestaat uit samples. DJ Shadow deed het echter op spectaculaire wijze, met een van de grootste meesterwerken binnen de experimentele hiphop en elektronica: Endtroducing. Josh Davis vervlecht samples en beats met de complexiteit en het vernuft van jazz, waardoor hij uitgroeide tot een pionier wiens invloed langs alle spectrums van de popmuziek voelbaar is. Voor het eerst demonstreert DJ Shadow zijn toverkunsten achter de draaitafels op Best Kept Secret: the music’s coming through him!

‘Life is primarily a live experience’. Zo’n gortdroge, maar stiekem hout snijdende opmerking kan alleen komen uit de koker van Jarvis Cocker, de meeste geliefde outsider van de Britpop-generatie. Het gezicht van Pulp blijft met zijn nieuwste live-project de onberekenbaarheid zelve. Aanvankelijk trad hij op in kleine clubs om nieuw materiaal – soms nog in schetsmatige staat – uit te voeren. Dat bleek een zodanig succesvolle onderneming, dat hij op de festivalweides diezelfde nonchalante aanpak toepast. Jarvis Cocker in zijn element dus.

Het spijt ons, we kunnen het echt niet anders zeggen. Maar SORRY verdient van ons een bos bloemen voor de titel ‘coolste boy-girl indierockduo’ van het moment. Asha Lorenz en Louis O’ Bryen maken pittige songs die ergens laveren tussen Garbage en Sonic Youth in hun meest poppy tijdperk. Toch kiest SORRY niet de weg van de traditionele rockband: de liedjes manifesteren vaak uit knip-en-plakwerk met samples en de twee tortelduifjes verontschuldigen zich dan ook niet om de trefzekere popmelodie te saboteren met een ontregelende waterval aan elektronische geluiden. 

COUCOU CHLOE is artiest, producer, visueel kunstenaar en oprichtster van het opkomende label NUXXE. Zelf opereert ze op het snijvlak van de mainstream en de underground: zo schreef COUCOU CHLOE de soundtrack voor Rihanna’s Fenty X Puma modeshow, maar maakt ze intussen extreme, soms huiveringwekkend klinkende popmuziek die elementen leent van hiphop, industrial en techno. Haar liveshows zijn een beleving an sich, ergens tussen performancekunst en pop performance in. Ook Björk is groot fan van deze Franse duizendpoot.

Marika Hackman wist al vanaf het prille begin de boel flink op te schudden: wie kan die clip van ‘Animal Fear’ überhaupt vergeten, waarin ze in een weerwolf verandert en collega-songwriter Laura Marling met huid en haar opvreet? Sindsdien bewandelt Hackman een loopbaan vol scherpe bochten en taboe-doorbrekende reflecties. Met haar ontwapenende, vaak absurdistische eerlijkheid en grensverleggende poëzie belicht Hackman concepten als seksualiteit, gender en relaties vanuit een fris perspectief. Dit alles omlijst door een spannende combinatie van duistere folk, indierock en post-punk.